Przejdź do treści
kochamjpz miłości do literatury

Mrówko, ważko, biedronko

„Mrówko, ważko, biedronko” Jana Twardowskiego kieruje uwagę ku niewielkim stworzeniom zwykle pomijanym w ludzkiej hierarchii ważności. Obserwacja przyrody staje się sposobem dostrzegania bogactwa świata i wartości tego, co drobne.

Wiersz można odczytywać w duchu franciszkańskiej życzliwości wobec stworzenia. Skromność spojrzenia pozwala odejść od przekonania o bezwzględnej nadrzędności człowieka i zobaczyć wspólnotę istnienia opartą na uważności, zachwycie oraz pokorze.

Utwór jako kontekst