Pięć ziarnek grochu

„Pięć ziarnek grochu” Hansa Christiana Andersena opowiada o różnych losach małych ziaren, z których jedno trafia w pobliże chorej dziewczynki. Wzrost niepozornej rośliny staje się dla niej źródłem zainteresowania i nadziei.

Baśń pokazuje, że znaczenie zdarzenia nie musi odpowiadać jego pozornej wielkości. To, co małe i łatwe do przeoczenia, może podtrzymać wolę życia, a cudza radość okazuje się ważniejsza od przekonania o własnej niezwykłości.