Przejdź do treści
kochamjpz miłości do literatury

Określona epoka

„Określona epoka” Stanisława Barańczaka poddaje krytyce język oficjalnych deklaracji i politycznej propagandy. Powtarzane sformułowania oraz charakterystyczna retoryka pokazują, jak gotowe formuły mogą wypierać samodzielne nazywanie rzeczywistości.

Wiersz pozwala analizować mechanizmy nowomowy i ograniczania wolności myślenia. Język nie jest tutaj neutralnym narzędziem: staje się sposobem narzucania oceny świata, ukrywania sprzeczności i odbierania odbiorcom prawa do własnych pytań.

Utwór jako kontekst