Na co dzień ludzie spotykają się w swoim życiu z różnymi katastrofami i dramatycznymi wydarzeniami. Takie sytuacje sprawiają, że zachowują się Prowokuje to także artystów do ponownego rozważenia na temat natury zła i jego obecności w świecie i w ludziach. Przykładem tego typu rozważań jest wydana w 1947 powieść Alberta Camusa pod tytułem “Dżuma”.
Pieniądze są dla wielu osób ważną wartością. Zapewniają one właściwie wszystko we współczesnym świecie. Dają jedzenie, schronienie, szansę na realizowanie swoich pasji. Bezsprzecznie są bardzo potrzebne i bez nich nie da się przetrwać. Nie wynika to z materializmu, a tego, jak wygląda nasza rzeczywistość.
Przypowieść o bogatym i biednym każdy czytelnik odnajdzie w Nowym Testamencie. Jest ona bowiem częścią Ewangelii świętego Łukasza (Łk, 16, 19-31). To jedna z najbardziej znanych historii zwanych przypowieściami, które kryją w sobie dydaktyczny przekaz i wskazują uczniom Jezusa, w jaki sposób powinni oni rozumieć jego nauki. Łazarz i bogacz z tej historii uznawani są za faktycznie istniejące postaci, sama zaś przypowieść z tego względu uznawana jest za prawdziwą historię, która wydarzyła się naprawdę.
Sarmatyzm był formacją kulturową (ponieważ ciężko uznać go za pełnoprawny ruch ideologiczny czy też literacki, ze względu na swoją małą skalę) popularną wśród polskiej szlachty, głównie uboższej od końca XVI do połowy wieku XVIII. Obejmowała ona obyczajowość, styl życia oraz ideologię.
Utwór „Nie mijam” to wiersz Czesława Janczarskiego, który zasłynął jako autor opowieści dla dzieci. Jest współtwórcą Misia Uszatka oraz założycielem czasopisma dla najmłodszych „Miś”. Wiersz „Nie mijam” jest przykładem poematu stworzonego dla dorosłego odbiorcy, dla którego Janczarski nie tworzył zbyt często.
W Nowym Testamencie odnaleźć można wiele inspirujących historii, a jedną z nich jest przypowieść o dzierżawcach winnicy. Znaleźć ją można w Ewangelii świętego Łukasza (Łk, 20, 9-19) oraz świętego Mateusza (Mt, 21, 33-46).
Przypowieść o dziesięciu minach należy do utworów zebranych w Nowym Testamencie. Znaleźć ją można w Ewangelii świętego Łukasza (Łk, 19, 11-28). Jej celem było uzmysłowienie ludziom, że Królestwo Boże jest jeszcze bardzo odległe i czeka na ludzi dopiero w dalekiej przyszłości. Uczniowie jego sądzili bowiem, że jest ono już bardzo bliskie.
Przypowieść o faryzeuszu i celniku jest częścią Nowego Testamentu. Pochodzi ona dokładnie z Ewangelii świętego Łukasza (Łk 18,9-14). To jedna z dydaktycznych historii, jakie zawarte są w Biblii i które mają uczyć czytelnika konkretnych wartości. Jezus pokazuje w niej, kto tak naprawdę jest dobrym człowiekiem i postępuje w myśl jego nauk, a kto modli się tylko na pokaz. Czytelnik z przypowieści tej dowiaduje się więc tego, jak oceniane będą ludzie czyny i myśli.
Przypowieść o nieuczciwym zarządcy to historia znana z Nowego Testamentu, a dokładniej z Ewangelii świętego Łukasza (Łk 16,1-9). Opowiada ona o zarządcy, który pewnego dnia został wezwany przed oblicze swojego pana, bogatego człowieka. Groziła mu utrata posady, jednak dzięki swojemu sprytowi zarządca zachował ją i został nawet pochwalony za roztropność. W tekście tym Jezus wskazuje, że czasami należy wykazać się sprytem i inicjatywą, by głosić innym ludziom prawdę o Bogu.
Przypowieść o robotnikach w winnicy znaleźć można w Nowym Testamencie, w Ewangelii świętego Mateusza (20, 1-16). Jak inne tego typu teksty porusza ona zagadnienia, z których płynie pewien morał i dydaktyczny wniosek, jaki odbiorca może zastosować w swoim życiu. Ta przypowieść opowiada o zazdrości ludzi i bożej sprawiedliwości. Pokazuje, że Bóg traktuje wszystkich ludzi dokładnie tak samo.
Przypowieść o wdowim groszu to tekst pochodzący z Nowego Testamentu, a konkretniej w Ewangelii świętego Marka (12, 41-44) oraz Ewangelii świętego Łukasza (21, 1-4). Mówi ona między innymi o takich wartościach jak bogactwo, uczciwość i inne istotne aspekty życia, jakie ludzie cenią w swoim życiu. Ma ona na celu przekazać ludziom, że nie liczy się liczna dobrych uczynków, ale intencje każdego człowieka.
Przypowieść o zagubionej owcy to jeden z tekstów Nowego Testamentu. Pochodzi ona z Ewangelii świętego Łukasza (15, 1-7). Przypowieść ta przybliża odbiorcy temat tego, jak należy się cieszyć z każdego nawróconego grzesznika, który zrozumiał swoje błędy i powrócił do właściwej wiary.