Strych – interpretacja

Autor: Aneta Wideł

Podmiot liryczny, wymieniając widoczne na strychu przedmioty, zwraca uwagę między innymi właśnie na te na pozawijane w kątach puste gniazda os symbolizujące przebaczone krzywdy. Przebaczenie pozwala się uwolnić od cierpienia. Jest o wiele łatwiejsze i bardziej efektywne od zapomnienia. Choć cień po krzywdzie zostaje, przestaje ona tak boleć. Dalej osoba mówiąca wymienia „wypłowiałe nadzieje”, „okulałe wzloty”, niespełnione zachcianki czy złudzenia, stanowiące przede wszystkim przywary młodości. Teraz nie ma już szans na ich spełnienie. Piękne marzenia muszą pozostać jedynie niezrealizowanymi snami.

Osoba mówiąca pokazuje również na stojące „obok spaczonych klepek – czerepy tęsknoty”. Zostawiła ona na strychu nawet tęsknotę. Pokazuje to, jak bardzo nie chce wracać do swoich wspomnień. Są one dla niej bolesne i nieprzyjemne. Woli trzymać je na strychu, by nie musieć się z nimi mierzyć na co dzień, a jedynie konfrontować się z nimi raz na jakiś czas, kiedy jest na to gotowa. Z kolei wspomniane pod koniec wiersza „worki z dartym pierzem połamanych skrzydeł” stanowią symbol zbieranych przez całe życie porażek. To właśnie one pomagały uczyć pokory i szacunku, a tym samym ukształtowały jej osobę.

Negatywne wspomnienia są tak samo potrzebne jak pozytywne. Nie ma przed nimi ucieczki. Można je zamknąć na strychu swej pamięci, ale nie sprawi to, że znikną, a jedynie skryją się pod warstwą kurzu. Człowiek nie może schować się przed swoją przeszłością, dlatego powinien ją zaakceptować i co jakiś czas do niej wracać. Choć będzie to powrót pełen goryczy, może on również zaskoczyć całkiem szczęśliwymi chwilami.

Dodaj komentarz