Deszcz jesienny – interpretacja

Autor: Kacper Kozioł

Osoba mówiąca w wierszu pogłębia swoją melancholię, zdając sobie sprawę, że cierpienie dotyka każdego, nawet niewinnych dzieci. Wydaje się, że nawet siły nadprzyrodzone poddały się rozpaczy. Szatan, będący najczęściej ukazywany jako przyczyna wszelkiego zła, w utworze „Deszcz jesienny”, jest przedstawiony na podobieństwo głęboko nieszczęśliwego człowieka. Być może jest ponurym wysłannikiem zaświatów, by zabrać ostatnie tchnienie kwitnącym jeszcze kwiatom.

Zrobiwszy to, jest do głębi wstrząśnięty ogromem brzydoty przemijania. Tym samym, budzą się w nim ludzkie emocje. Ból, rozpacz i przerażenie, przepełniają go na tyle by zapłakał. Powtórzenia i transowy rytm utworu, tworzą poczucie, że cierpienie uderza w człowieka monotonnie. Uderza tak często, że staje się on posągiem smutku, nie będąc w stanie odczuwać szczęścia i nadziei na zmianę. 

Dodaj komentarz