Do Króla – interpretacja

Autor: Katarzyna Owczarek

Ignacy Krasicki nawiązał również do roli poety na dworze królewskim. Zaznacza jak istotna jest jego obecność, gdyż gwarantuje ona szczerą opinię w każdej kwestii – nawet gdy nie jest ona zbyt przychylna. Artysta poeta najczęściej jest jedyny głosem rozsądku, ponieważ król najczęściej otoczony jest szerokim gronem pochlebców, którzy będą wychwalać każdą decyzje władcy. Podmiot liryczny wypowiada się w utworze także na temat zakłamania grupy społecznej, jaką jest szlachta. Zarzuca im upodobanie do pijaństwa oraz awanturnictwa.

Według podmiotu lirycznego szlachta skupia się jedynie na swoim dobrze i ogromnych majątkach. Nie mają na swoim względzie interesów państwa, dbają jedynie o swoje dobro. Są również negatywnie nastawieni do każdej decyzji, nie można ich w żaden sposób zadowolić. Nastawienie szlachty wynika z ich konfliktowego charakteru, który niestety utrudnia utrzymywanie przyjaznych stosunków pomiędzy szlachtą, a monarchą. 

Podsumowanie

Ignacy Krasicki pełnił służbę jako nadworny poeta dla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Satyra Do Króla krytykuje „wady” władcy, lecz tak naprawdę stanowi wychwalenie sposobu rządzenia monarchy. Jest jednak krytyką zachowania społeczeństwa szlacheckiego. Satyra Do Króla doskonale przedstawia problemy społeczne i polityczne Polski XVIII wieku.

Dodaj komentarz