Antygona – streszczenie

Kolejne nieszczęścia

Kreon rozkazuje zaprowadzić Antygonę do jaskini i zostawić jej trochę jedzenia i wody, co ma go uchronić przed gniewem bogów. Kobieta jest rozgoryczona, ale pogodzona ze swoim losem, zdaje bowiem sobie sprawę z tego, że woli niebios nie da się zmienić.

Tymczasem do Kreona przybywa niewidomy wróżbita o imieniu Tyrezjasz. Przekazuje on królowi ostrzeżenie, że bogowie wpadli w gniew z powodu jego czynów. Wróżbita przypomina Kreonowi, co należy robić z ciałem zmarłych i przepowiada mu liczne nieszczęścia w rodzinie królewskiej. W związku z tym Kreon zaczyna się obawiać konsekwencji swoich czynów. Chce cofnąć swój zakaz, pogrzebać odpowiednio Polinika i uwolnić Antygonę. Do pałacu przybywa jednak posłaniec, niosący władcy złe wieści. Jego syn, Hajmon, popełnił bowiem samobójstwo.

Rozmowę tę słyszy żona Kreona, Eurydyka, która zmierza na modlitwę. Rozkazuje posłańcowi dokładnie wszystko opowiedzieć, więc mówi on o tym, że w jaskini znalazł Antygonę powieszoną na chuście. Tak znalazł ją Hajmon, który wolał się zabić niż żyć dalej. Chłopak przebił się mieczem. Zrozpaczona Eurydyka ucieka do pałacu i wszyscy przekonani są, że opłakuje tam syna. Kreon zaczyna rozmyślać nad tragedią i dochodzi do wniosku, że to jego pycha do niej doprowadziła. W pałacu panuje dziwna cisza i po chwili okazuje się, że żona Kreona także nie żyje. Wieść o śmierci syna powoduje, że Eurydyka także odbiera sobie życie z rozpaczy. Przebiła sobie serce sztyletem. W trakcie umierania przeklinała Kreona, który doprowadził do śmierci własnego dziecka. Kreon tymczasem nie może uporać się z odczuwanym cierpieniem i sądzi, że i on wkrótce opuści świat żywych. Chór przypomina mu jednak, że wszystko zależy tylko od woli bogów.

Dodaj komentarz

Autor opracowania: Marta Grandke

x