Janosz Boka – charakterystyka

Powieść węgierskiego autora, Ferenca Molnára, zatytułowana „Chłopcy z Placu Broni”, po raz pierwszy została wydana z roku 1906. Autor opisał w niej dwie grupy chłopców, które walczyły między sobą o dostęp do tytułowego placu. Przywódcą chłopców, którzy zajmowali Plac Broni, był Janosz Boka.

Feri Acz – charakterystyka

W roku 1906 ukazała się powieść węgierskiego autora Ferenca Molnára pod tytułem „Chłopcy z Placu Broni”. Opowiada ona o zmaganiach dwóch grup chłopców, walczących między sobą o tytułowy plac. Jedna z nich nosi miano Czerwonych Koszul, a jej przywódcą jest Feri Acz.

Deżo Gereb – charakterystyka

„Chłopcy z Placu Broni” to znana powieść stworzona przez węgierskiego twórcę, Ferenca Molnára. Po raz pierwszy wydano ją w roku 1906. Opowiada ona o dwóch grupach chłopców, którzy między sobą toczą spór o miejsce zwane właśnie Placem Broni. W dziele tym spotkać można wielu różnych bohaterów o odmiennych interesach i charakterach. Jedną z postaci istotnych dla fabuły jest Deżo Gereb. Jest on postacią wyjątkowo niejednoznaczną. 

Erno Nemeczek – charakterystyka

„Chłopcy z Placu Broni” to znana powieść węgierskiego autora Ferenca Molnára. Po raz pierwszy wydano ją w roku 1906. Dzieło opisuje losy grupki chłopców, którzy walczą o swój ulubiony plac do zabaw z grupą innych dzieci. Jest to konflikt między chłopcami z Placu Broni a Czerwonymi Koszulami. W powieści tej czytelnik może poznać wielu bohaterów, takich jak przywódca chłopców z Placu Broni, czyli Janosz Boka, ale główną postacią jest najmłodszy z chłopców, czyli Erno Nemeczek.

Spór o zamek w Zemście – streszczenie

W roku 1834 Aleksander Fredro po raz pierwszy opublikował swoją słynną komedię, jaką była „Zemsta”. Opowiada ona historię sporu o zamek między dwiema zamieszkującymi go rodzinami. Reprezentują je główni bohaterowie, czyli Cześnik Raptusiewicz i Rejent Milczek. Akcja utworu opiera się na prawdziwych wydarzeniach – Fredro odnalazł bowiem w zamku otrzymany w posagu żony dokumenty procesowe opisujące podobny spór o zamek między dwoma rodami.

Opowieść wigilijna Charlesa Dickensa – recenzja

Słynne opowiadanie Charlesa Dickensa zatytułowane „Opowieść wigilijna” powstało w grudniu 1843 roku i wciąż cieszy się niesłabnącą popularnością. Opowiada ono o losach Ebenezera Scrooge’a – samotnego, skąpego mężczyzny, którego interesuje jedynie pomnażanie swojego majątku, nie lubi świąt Bożego Narodzenia i nie widzi sensu w dbaniu i relacje z innymi.

Przykłady zachowań Scrooge’a świadczące o jego pozytywnym stosunku do ludzi

W roku 1843 Charles Dickens stworzył swoje słynne dzieło zatytułowane „Opowieść wigilijna”. Opowiadanie to przedstawia losy starego, skąpego mężczyzny, jakim był Ebenezer Scrooge i jego akcja osadzona jest właśnie w trakcie świąt Bożego Narodzenia. Scrooge’a nawiedzają zjawy, dzięki którym ma on odmienić swoje życie na lepsze.

Opis duchów z Opowieści wigilijnej i spotkań Scrooge’a z nimi

Słynne opowiadania Charlesa Dickensa pod tytułem „Opowieść wigilijna” przedstawia losy starego, samotnego i skąpego mężczyzny, jakim był główny bohater, czyli Ebenezer Scrooge. W trakcie pewnych świąt Bożego Narodzenia nawiedziły go jednak cztery zjawy, co sprawiło, że Scrooge zmienił swoje życie.

Opowieść wigilijna – bohaterowie

„Opowieść wigilijna” to jedno z najbardziej znanych dzieł autorstwa Charlesa Dickensa. Powstało ono w roku 1843 i do tego czasu wielu czytelników poznało losy słynnego skąpca, Ebenezera Scrooge’a, który dzięki bożonarodzeniowym cudom odmienił swój charakter oraz swoje życie. W opowiadaniu czytelnik poznaje nie tylko Scrooge’a, ale także wielu innych bohaterów. Ich życie zmienia się pod wpływem decyzji Scrooge’a.