Szybko okazało się, że to Alina pierwsza zbierze dzbanek pełen malin. Balladyna z nieukrywaną zazdrością patrzyła, jak siostra szybko gromadzi owoce, nie plamiąc sobie nawet przy tym rąk ich czerwonym sokiem.
Ciało Aliny opadło na ziemię. Paprocie wokół upstrzone były jej ciemną krwią, lśnił od niej także nóż w ręku Balladyny. Zszokowana dziewczyna jak w transie wypuściła narzędzie zbrodni, które upadło tuż obok zwłok.
Każdy człowiek musi dokonać w swoim życiu wielu wyborów, a następnie ponosi ich konsekwencje. Czasami są one dla niego korzystne, a czasami konieczne jest wzięcie na siebie odpowiedzialności za swoje błędy.
„Balladyna” Juliusza Słowackiego jest dramatem romantycznym i spełnia wiele cech tego gatunku, Między innymi jest to głęboka warstwa symboliczna, otwierająca przed czytelnikiem wiele dodatkowych, ale ukrytych na pierwszy rzut oka znaczeń.
Juliusz Słowacki w dramacie romantycznym „Balladyna” opisał historię kobiety, która chciała sięgnąć po władzę i próbowała zdobyć ją, uciekając się do straszliwych zbrodni. Zaczęła od zamordowania własnej siostry, która stała jej na drodze do zawarcia korzystnego małżeństwa.
Każdy dzień na zamku pana Kirkora zaczynał się podobnie. Wszyscy rano zaspani ruszali do swoich obowiązków i stopniowo kamienne mury napełniały się gwarem rozmów, skrzypieniem drewna, stukaniem utensyliów w kuchni, gdakaniem ptactwa czy też szelestem ubrań.
W więzieniu Balladyna trafiła do celi z zupełnie obcym jej mężczyzną, który również czekał na wyrok. Tak samo jak ona miał być sądzony za morderstwo. Balladyna sądziła, że być może uda jej się nawiązać jakąś nić porozumienia z nim, jednak tamten uparcie milczał.
W swoim słynnym dramacie romantycznym pod tytułem „Balladyna” Juliusz Słowacki opowiedział okrutną historię bohaterki dążącej do spełnienia swojego celu za wszelką cenę. Oprócz niej w utworze pojawia się wiele postaci z dalszego planu, a wszystkie są w jakiś sposób powiązane z działaniami Balladyny. Każda z tych postaci ma własną historię oraz motywacje, jakie popychają ją do działania.
Alina z Balladyną zbierały w lesie maliny. Młodszej z sióstr szło to o wiele szybciej, natomiast Balladyna zerwała raptem kilka owoców. Alina obserwowała ją uważnie od jakiegoś czasu, mogła sobie na to pozwolić, miała mnóstwo czasu.
Wiele aspektów twórczości romantyków stało w opozycji do poprzedniej epoki i do dzieł klasycystów. Tak było również w przypadku dramatu romantycznego. Łamał on bowiem zasady obowiązujące w klasycznym teatrze, znanym od wieków.
Dramat romantyczny „Balladyna” napisany został przez Juliusza Słowackiego w roku 1834, a wydano go po raz pierwszy w Paryżu w roku 1839. Opowiada on o losach głównej i zarazem tytułowej bohaterki, która popełnia straszliwą zbrodnię i zabija własną siostrę, by wyjść za mąż za bogatego rycerza.
„Balladyna” jest jednym z najbardziej znanych utworów nie tylko Juliusza Słowackiego, ale także polskiego romantyzmu. Obecne jest w nim wiele wątków, które łączy razem postać tytułowej Balladyny. Problematyka tego dzieła skupia się przede wszystkim na kwestiach moralnych, takich jak wina i kara oraz na zagadnieniach politycznych, ponieważ wiele spośród przedstawionych postaci próbuje dążyć do osiągnięcia władzy lub staje się jej ofiarą.