Śmierć bohatera romantycznego – potrzebna czy zbędna, zasługująca na pamięć czy skazana na zapomnienie? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie w formie wypowiedzi argumentacyjnej.

Autor: Marta Grandke

Śmierć była szczególnie chętnie opisywana w dziełach z epoki romantyzmu, do tego stopnia, że stała się ona jedną z cech szczególnych przypisanych bohaterowi romantycznemu. Motyw ten szczyt swojej popularności przeżywał właśnie w romantyzmie. Wiele osób zastanawia się, czy taki finał był potrzeby postaci bohatera romantycznego i stanowił właściwe zamknięcie jego losów. warto pochylić się nad tym zagadnieniem, zobaczyć, co przydarzyło się bohaterom romantycznym na podstawie dzieł takich jak „Cierpienia młodego Wertera” Johanna Wolfganga Goethego, „Konrad Wallenrod” Adama Mickiewicza czy „Kordian” Juliusza Słowackiego. Po przeanalizowaniu ich można dojść bowiem do wniosku, że śmierć była właściwym zakończeniem historii losów bohatera romantycznego.

Warto przypomnieć, kim był bohater romantyczny. To jednostka wybitna i samotna, często buntująca się przeciwko światu. Tacy bohaterowie przeżywali także nieszczęśliwe miłości i byli idealistami, walczącymi o wielkie sprawy.

W powieści „Cierpienia młodego Wertera” główny bohater, czyli tytułowy Werter, popełnia samobójstwo z powodu swojej nieodwzajemnionej miłości. Jego wybranka, Lotta, jest bowiem narzeczoną innego mężczyzny i nie zamierza wiązać się z Werterem. Bohater jest wrażliwym człowiekiem, który wyjątkowo mocno przeżywa zarówno miłość do Lotty, jak i świadomość, że nigdy nie zostanie jej ukochanym. Werter nie jest w stanie znieść bólu, jakiego przysparza mu cierpienie w tej sytuacji. Los jego nie ma też szans na odmianę. Logicznym wydaje się więc, że jedynym rozwiązaniem, by ukoić ból Wertera, jest jego śmierć.

W dziele „Konrad Wallenrod” główny bohater poświęca swoje życie walce o ojczyznę – Litwę – która jest gnębiona przez Krzyżaków. Na skutek wielu okoliczności zostaje on mistrzem zakonu i działa na niekorzyść swoich rycerzy. Doprowadza to do przegranej przez nich walnej bitwy z Litwinami. Intryga Konrada Wallenroda zostaje wykryta przez Krzyżaków i postanawiają go oni skazać na śmierć. Wallenrod ubiega ich, popełniając samobójstwo. W ten sposób unika okrutnej kary z rąk Krzyżaków i kończy życie, w którym spełnił już swoją misję. Uratował Litwę i nie miał już przed sobą nowego zadania. Samobójstwo Wallenroda wydaje się więc logicznym zakończeniem dzieła Mickiewicza. Gdyby żył dalej, zaznałby bowiem wiele niepotrzebnego cierpienia.

Dodaj komentarz