Fiodor Dostojewski to znany rosyjski twórca literatury, a jednym z jego najsłynniejszych dzieł wciąż pozostaje powieść zatytułowana „Zbrodnia i kara”. Jest ona właściwie psychologicznym portretem umysłu przestępcy i mordercy, a całość stanowi także doskonałe studium jego szaleństwa i narastających wyrzutów sumienia.
Patriotyzm, powszechnie określany jako miłość do swojego rodzinnego kraju, to coś, co nabiera wyjątkowego znaczenia w trudnych czasach konfliktów, gdy ojczyzna danego narodu jest zagrożona. Jest on uznawany za cechę dobrego obywatela, ale równocześnie może być on różnie definiowany. Dla niektórych oznacza on gotowość do oddania swojego życia za ojczyznę, inni określają w ten sposób codzienną pracę wykonywaną na jej rzecz.
Ludzkość od zawsze zafascynowana była grozą, tajemnicą i zjawiskami, których nie mogła zrozumieć, Zaowocowało to ogromną popularnością motywów fantastycznych w literaturze. Objawiały się one w najróżniejszy sposób – poprzez wyobrażenia życia po śmierci, przedstawienia duchów i zjaw, sięgania po ludowe opowieści czy wreszcie w postaci powieści fantastycznych czy horrorów. Motywy fantastyczne wyjątkowo upodobali sobie romantycy, sięgający do folkloru, tworzący opowieści pełne zjaw i duchów i budując w swoich dziełach nastrój grozy.
Mówi się, że zemsta najlepiej smakuje na zimno. Jest ona reakcją na doznane krzywdy, upokorzenia i zbrodnie. Ludzie dokonują jej pod wpływem silnych emocji lub z wyrachowaniem odkładają w czasie, by jak najlepiej przygotować zemstę i by była ona jak najbardziej bolesna.
Jarosław Iwaszkiewicz to polski poeta, prozaik i eseista XX wieku. Jego życiorys jest niezwykle bogaty – czterokrotnie został nominowany do literackiej Nagrody Nobla, współtworzył grupę literacką Skamandrytów, działał w strukturach Polski Podziemnej. Iwaszkiewicz dotykał bardzo zróżnicowanej tematyki – miłości, śmierci, życia, przemijania.
„Oda do radości” Friedrich Schillera znana jest nam dziś, jako Hymn Unii Europejskiej. W 1972 roku Wspólnota Europy i Rada Europejska przyjęły utwór przy akompaniamencie muzycznym Herberta von Karajana. Stało się tak między innymi, ponieważ w jej tekście znajdujemy nawiązanie do gwieździstej flagi Unii Europejskiej.
Fiodor Dostojewski to autor powieści „Zbrodnia i kara”, w której opisał losy niejakiego Rodiona Raskolnikowa. Bohater ten jest bardzo złożoną i kompleksową postacią, a jego jest przerażająca i wielowątkowa.
Jan Lechoń jest wybitną postacią polskiej literatury. Jego prawdziwe nazwisko to Leszek Józef Serafinowicz. Zajmował się pisaniem poezji, prozy, dramatu, był dyplomatą, tłumaczem, satyrykiem, publicystą. Mocno związał się z grupą Skamandrytów, a także redagował „Cyrulika Warszawskiego”. Był współtwórcą kawiarni literacko-artystycznej „Pod Picadorem”.
„Zbrodnia i kara” to najsłynniejsza powieść autorstwa rosyjskiego pisarza, Fiodora Dostojewskiego. Opisał w niej losy młodego byłego studenta prawa o imieniu Rodion Raskolnikow. Historia Raskolnikowa obraca się głównie wokół dokonanej przez niego zbrodni.
Społeczeństwo funkcjonuje każdego dnia bez przeszkód dzięki licznym nakazom, konwencjom, które ustalają ramy, w obrębie których kształtują się ludzkie zachowania. Jest to sposób na uporządkowanie życia i uniknięcie chaosu, a także na ograniczenie niepożądanych zachowań, które przyczyniłyby się do cudzej krzywdy, takich jak na przykład kradzież czy morderstwo.
Główny bohater powieści „Zbrodnia i kara” autorstwa Fiodora Dostojewskiego to były student prawa, Rodion Raskolnikow. Ten młody mężczyzna miał własne spojrzenie na kwestie związane ze społeczeństwem. W związku z tym opracował własną koncepcję społeczeństwa, opierającą się o założenie, że ludzie nie są równi.
Adam Mickiewicz, polski poeta, przez wielu uważany za jednego z najwybitniejszych polskich twórców poezji. Obok Juliusza Słowackiego i Ignacego Krasińskiego jest czołowym przedstawicielem epoki romantyzmu.