Każdy człowiek żyje w określonej społeczności, co znacząco wpływa na jego życie. Warto jednak pamiętać o tym, że ta zależność działa w obie strony. Decyzje jednostki mogą mieć niebagatelny wpływ na życie całej społeczności, niekiedy pozytywny, a niekiedy negatywny.
Z pewnością każda zapytana o to osoba stwierdziłaby, że sprawiedliwość jest słuszna i jak najbardziej potrzebna. W ten sposób określa się przestrzeganie przez społeczność pewnego zbioru norm oraz zasad związanych z równością, szacunek wobec prawdy, uczciwość w ocenie danej sytuacji, czy po prostu zwykła, ludzka przyzwoitość.
Szczęście to stan, do którego osiągnięcia dążą wszyscy żyjący ludzie. Dzieje się tak już od początku istnienia świata, jednak każda społeczność i każda epoka inaczej definiowały stan szczęścia. Ludzie opierają je i czerpią z różnych źródeł – dla jednych będzie to rodzina, dla innych sukcesy zawodowe, pojawiają się nawet osoby, które cieszą się, gdy innym nie powodzi się w życiu.
W literaturze znaleźć można wiele portretów postaci kobiecych o zróżnicowanych charakterach i prezentujących różne światopoglądy. Wśród nich wyróżnia się motyw femme fatale – kobiety fatalnej, przynoszącej mężczyznom zgubę i nieszczęście.
Relacje ludzie powstają pod wpływem różnych czynników, ale jednym z najważniejszych spośród nich jest zaufanie. To dzięki niemu ludzie wiedzą, że mogą na sobie nawzajem polegać, zwierzyć się z różnych tajemnic czy mieć pewność, że w trudnej chwili ktoś przyjdzie im z pomocą. Gdy brakuje zaufania, to często jest to powód, dla którego wiele związków międzyludzkich po prostu się rozpada.
Jedną z najważniejszych osób w życiu człowieka jest matka, która sprowadza go na świat, opiekuje się dzieckiem, uczy je i wychowuje. Z tego powodu figura matki stała się popularnym motywem literackim, pojawiającym się w wielu dziełach już od czasów starożytnych. Motyw matki obecny jest na początku najważniejszych historii o stwarzaniu i porządkowaniu świata.
„Balladyna” to dramat romantyczny autorstwa Juliusza Słowackiego, który powstał w roku 1834, a został wydany w roku 1839 w Paryżu. Dzieło to opowiada o losach tytułowej Balladyny, która morduje swoją siostrę, by wyjść za księcia Kirkora. Czytelnik może obserwować szybki awans społeczny bohaterki oraz jej upadek po tym, jak popełnia ona wiele zbrodni, by zdobyć tron dla siebie.
Jednym z najsłynniejszych dzieł romantycznego poety, Juliusza Słowackiego, jest dramat „Balladyna”. Jego główną bohaterką jest tytułowa postać, żyjąca w ubogiej chacie z matką-wdową oraz swoją siostrą, Aliną. Życie Balladyny odmienia przybycie możnego rycerza, czyli Kirkora. Chce on pojąć za żonę jedną z sióstr. Obecnie Balladyna jest znana jako jedna z najbardziej znanych morderczyń w polskiej literaturze i porównuje się ją nawet do Lady Makbet ze sztuki Williama Szekspira.
Inspiracje mitologiczne to coś, po co chętnie sięgają artyści z różnych, późniejszych epok. Wykorzystywali oni dawne opowieści o potworach, herosach i bogach, by w ten sposób ukazać pewne uniwersalne dla ludzkości wartości. Zazwyczaj używano licznych nawiązań do mitologii greckiej czy rzymskiej, ale warto pamiętać, że także dawne i owiane legendami losy początków między innymi państwa polskiego można nazwać mitycznymi i po nie także sięgali niektórzy twórcy.
Świat nadprzyrodzony i liczne niezrozumiałe dla człowieka zjawiska od dawna fascynuje twórców i motywuje ich do umieszczenia elementów fantastycznych w ich dziełach. Może się to objawiać na różne sposoby – czasami będzie to Świtezianka w jeziorze, a czasami pojawiające się duchy i upiory. Często taki świat nadprzyrodzony ma taki sam wpływ na bohaterów utworu jak elementy realistyczne i potrafi namieszać w historii, zmieniając ją i komplikując.
Gdzie zbrodnia tam i kara. Motyw ten wydaje się znany dla ludzi już od czasów Hammurabiego. Towarzyszy mu pytanie o zależność między jedynym i drugim oraz prawdziwą naturę tej pary. W literaturze odwoływano się do niego na łamach różnych epok, począwszy od niepisanego zarania dziejów, poprzez starożytność, renesans aż po czasy bardziej nam współczesne. Warto więc przytoczyć kilka przykładów motywu zbrodni i kary.
Władza – od wieków dąży do niej wiele osób, ale niewiele z nich może się poszczycić zdobyciem jej. Może ona służyć słusznym sprawom, a może zostać wykorzystana do realizacji prywatnych, niecnych celów osób, które nie powinny jej sprawować. Władza deprawuje ludzi jak mało co na świecie i potrafi wyciągnąć na wierzch ich najgorsze cechy.