Każdy człowiek żyje w określonej społeczności, co znacząco wpływa na jego życie. Warto jednak pamiętać o tym, że ta zależność działa w obie strony. Decyzje jednostki mogą mieć niebagatelny wpływ na życie całej społeczności, niekiedy pozytywny, a niekiedy negatywny. Czasami wystarczy jedna pozornie nieistotna decyzja danej osoby, by wszystko wokół niej nagle zmieniło się też dla innych osób. Doskonale pamiętali o tym autorzy dzieł literackich na przestrzeni wielu wieków. Przemyślenia i refleksje na ten temat można zatem znaleźć w takich dziełach jak „Antygona” Sofoklesa, „Dżuma” Alberta Camusa, „Chłopi” Władysława Reymonta, „Balladyna” Juliusza Słowackiego czy „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza.
„Antygona” to opowieść o głównej i tytułowej bohaterce, która postanowiła pochować brata zgodnie z prawem boskim, sprzeciwiając się w ten sposób ludzkim nakazom ustanowionym przez Kreona. Pozornie wydawałoby się, że to osobista decyzja Antygony dotycząca bliskiej jej osoby, która nie powinna innym przeszkadzać. Antygona jednak pochodziła z rodu zaangażowanego w konflikt o władzę, dlatego śmierć i pogrzeb jej brata stały się kwestiami politycznymi, które wpływały na życie całej społeczności. Pogrzeb Polinika stał się zatem sprawą, która odpowiadała za kryzys w państwie, co oczywiście odbiło się też na całej społeczności, której Antygona była częścią. Dodatkowo Antygona była narzeczoną syna Kreona, Hajmona, który po jej śmierci również odebrał sobie życie. Miało to ogromny wpływ na władcę i dziedziczenie tronu, zatem trudno zlekceważyć wpływ tych wydarzeń na poddanych Kreona, którzy wcześniej przeżyli kryzys związany z Edypem i jego grzechami. Jednostka, która stoi na odpowiednio wysokiej pozycji społecznej, nie podejmuje zatem decyzji dotyczących jedynie jej osobistego życia, najczęściej stają się one po prostu sprawą publiczną.
„Dżuma” to kolejny przykład tego, jak decyzja jednostki zmienia życie społeczności. W tym przypadku jest to możliwe dzięki umiejętnościom, wiedzy i zdolności do poświęceń. Tym właśnie wyróżniał się doktor Bernard Rieux. Zdecydował on, że nie opuści Oranu w trakcie epidemii, a zamiast tego wykorzystywał swoją wiedzę do leczenia chorych i prób opracowania lekarstwa na dżumę. Decyzja jednostki w tej sytuacji przełożyła się na uratowanie życia innych członków społeczności. Ich los leżał zatem w rękach doktora Rieux, który nie zobaczył się ze swoją żoną przed jej śmiercią, gdyż zamiast tego leczył chorych w Oranie. Rieux rozumiał bowiem, że ważniejsze jest większe dobro, które w przypadku lekarzy polega na ratowaniu życia innych. W tym przypadku zatem jeden człowiek ocalił wielu innych, przyczyniając się do polepszenia życia całej otaczającej go społeczności.
„Chłopi” Władysława Reymonta to z kolei przykład tego, jak decyzje jednostki destabilizują życie całej społeczności. Jagna odróżniała się od innych mieszkańców wsi, przez co mierzyła się z ich krytyką i odrzuceniem. Żyła na zupełnie inny sposób i wdała się w romans z synem swojego męża. Nie podporządkowała się oczekiwaniom społeczności i nie stała się dobrą żoną starego Boryny, tylko realizowała własne pragnienia i oczekiwania. Była to sytuacja, która wpływała na życie całej wsi, wprowadzała chaos i niepokój do ustabilizowanego i spokojnego życia chłopów, którzy postępowali zgodnie z ustalonymi regułami. Jagna została zatem przez społeczność usunięta ze wsi i wywieziona z niej na taczce gnoju. Jej decyzje jako jednostki okazały się zbyt niebezpieczne dla ustalonego od wieków porządku, zatem należało się jej pozbyć, by przywrócić we wsi ład i spokój.
„Balladyna” to dramat Juliusza Słowackiego, w którym indywidualne dążenie Balladyny do awansu społecznego i zdobycia władzy przyczyniło się do licznych nieszczęść w jej otoczeniu. Cała społeczność dworu Kirkora odczuła skutki jej grzechów, a niektórzy padali ich ofiarą, kiedy Balladyna pozbywała się kolejnych osób, które stały jej na drodze do tronu. Jest ona zatem przykładem tego, że decyzje jednostki miewają destrukcyjny wpływ na funkcjonowanie całej społeczności, której są częścią. Balladyna dla tronu dopuściła się licznych zbrodni, które zmieniły otoczenie społeczności, w której się znalazła poprzez małżeństwo z Kirkorem.
„Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza to kolejny przykład tego, jak decyzja jednostki wpływa na życie całej społeczności. Nieszczęśliwa miłość Jacka Soplicy do Ewy Horeszkówny sprawiła, że zamordował on jej ojca, Stolnika Horeszkę. W ten sposób rozbił rodzinę ukochanej i umożliwił Rosjanom przejęcie jego majątku, co miało duży wpływ na okoliczną społeczność. Indywidualna i porywcza decyzja Soplicy miała zatem konsekwencje dla wielu osób.
Jednostka i społeczność są zatem ze sobą związane w nierozerwalny sposób. Decyzja jednostki wpływa na społeczność, a społeczność zaś może decydować o tym, jak będzie przebiegało życie jednostki. Może to mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne konsekwencje. Nie należy zatem bagatelizować mocy takiego oddziaływania i pamiętać o nich w trakcie podejmowania decyzji.