Zygmunt Krasiński nazwał Lillę Wenedę „Antygoną słowiańską”. Czy zgadzasz się na takie określenie? Jakie są podobieństwa, a jakie różnice między bohaterkami Słowackiego i Sofoklesa?

„Antygona” to antyczny dramat autorstwa Sofoklesa, a z kolei „Lilla Weneda” to romantyczne dzieło Juliusza Słowackiego. Utwory te dzieli od siebie wiele epok, a mimo to Zygmunt Krasiński odnalazł w głównej bohaterce dramatu Słowackiego podobieństwo do jej starożytnej poprzedniczki, Antygony.

Charakterystyka porównawcza Antygony i Ismeny

W swojej słynnej tragedii zatytułowanej „Antygona” Sofokles wprowadza postaci dwóch córek Edypa, czyli Antygony i Ismeny. Siostry te razem mierzą się z tragedią, która spotkała ich rodzinę. Ich ojciec ożenił się z własną matką, odszedł z miasta, a ich bracia – Eteokles i Polinik – zginęli w walce o jego tron.

Istota tragedii greckiej na podstawie Antygony

Jednym z najbardziej znanych elementów teatru greckiego jest tragedia. Kojarzona jest ona z takimi twórcami, jak na przykład Sofokles, znany ze swojego cyklu tragedii tebańskich, w skład których wchodzi między innymi „Antygona”. Tragedia aż do dziś wyróżnia się specyficznymi wymogami, które są na stałe przypisane do tego gatunku i które wprawny czytelnik od razu rozpozna.

Rola chóru w Antygonie

Antyczne dramaty składały się ze stałych elementów, które występowały w każdej sztuce. Jedną z nich był chór, czyli swego rodzaju przewodnik po świecie przedstawionym, uzupełniający niezbędne informacje, komentujący wydarzenia mające miejsce na scenie i oceniający to, w jaki sposób zachowywali się bohaterowie.

Antygona – plan wydarzeń

Antygona informuje siostrę, Ismenę, o zakazie Kreona.

Polinik nie może zostać pochowany.

Antygona namawia Ismenę do złamania zakazu.

Kreon spotyka się z chórem i chce zostawić ciało dzikim zwierzętom.

Antygona – charakterystyka

Jedną z najbardziej znanych tragedii, jakie pozostawił po sobie Sofokles, jest „Antygona”. Dzieło to opowiada o dalszych, tragicznych losach rodu Labdakidów, prześladowanego przez fatum. Główną i tytułową bohaterką jest właśnie Antygona – córka Edypa, siostra Ismeny, Polinika i Eteoklesa, narzeczona Hajmona i nieszczęśliwa kobieta, którą życie nieustannie wystawiało na próby.

Ismena – charakterystyka

Jedna ze znanych tragedii Sofoklesa, zatytułowana „Antygona”, skupia się na ukazaniu losów głównej i zarazem tytułowej bohaterki. Jednak w dziele pojawia się wiele postaci z dalszego planu jest powiązanych z jej losami i ma na nie bezpośredni wpływ lub dzieli z nią tragedię.

Hajmon – charakterystyka

„Antygona” to jedno z najbardziej znanych dzieł Sofoklesa. Tragedia ta przybliża tragiczne losy głównej i tytułowej bohaterki, która przyszła na świat w przeklętym rodzie Labdakidów. W związku z tym Antygonę i jej bliskich nieustannie prześladuje fatum, sprowadzające na nich różnego rodzaju nieszczęścia.

Kreon – charakterystyka

Antyczny twórca, Sofokles, zasłynął ze swoich tragedii, w których opisywał tragiczne losy Edypa i rodu Labdakidów. Jedną z nich była „Antygona”, ukazująca losy córki Edypa, tytułowej Antygony oraz jej starcie z królem Teb, Kreonem.

Chmury – główne wątki

Arystofanes był starożytnym twórcą, a do naszych czasów zachowała się między innymi jego komedia „Chmury”. Opisał w niej historię rolnika Strepsjadesa, którego syn-hazardzista wpędził w długi. Bohater na różne sposoby stara się rozwiązać tę sytuację, a w komedii występują takie postaci jak znany filozof Sokrates.

Chmury – motywy literackie

„Chmury” to jedna z zachowanych komedii antycznego twórcy, jakim był Arystofanes. Autor skrytykował w dziele wychowanie współczesnej mu młodzieży i za jej moralny upadek obwinił między innymi Sokratesa.